Linda Vercauteren

Linda Vercauteren kan niet wachten om de deuren van Café Moderne opnieuw te openen: “Ik mis de klanten. Een café is lief en leed delen”

Linda Vercauteren (60) loopt verloren op zondag. Sinds ze de deuren van haar café Moderne moest sluiten, mist ze haar klanten. “In de week doe ik klusjes, maar de zondag is anders. En ge kunt toch niet heel de dag televisie kijken of wandelen?” Daarom droomt Linda stiekem dat het snel beter wordt. In november wil ze  vijftig jaar ‘Café Moderne’ vieren. “Drie dagen feest, hoe schoon zou dat niet zijn.”

Linda Vercauteren is vergroeid met Café Moderne. Ze is niet alleen het gezicht, maar ook het kloppend hart en de ziel van het café. “Ik was 11 toen mijn moeder het café overgenomen heeft. Op mijn veertiende ben ik gestopt met school om in het café te gaan werken. Ik zie het als mijn roeping, al was het niet altijd even gemakkelijk. Zeker niet als jong meisje. Dan wilde ik graag iets anders doen. Ik heb zelfs ooit gezworen dat ik het café nooit zou overnemen, maar uiteindelijk kruipt het bloed waar het niet gaan kan.”

In november viert Linda de vijftigste verjaardag van café Moderne. Zonder de verplichte lockdown is het café in al die jaren nog geen dag toe geweest. “Ik ga nooit op vakantie en als ik toch een uitstap doe dan is het met de wielertoeristen of een andere vereniging die hier zijn thuis heeft. Die houden dan rekening met mijn sluitingsdagen.”

Vandaar dat het ook zo vreemd aanvoelt nu het café al weken toe is. “De eerste dagen wist ik met mij zelf geen blijf. Ik dacht wat overkomt mij hier. Dat was echt meer dan een zwart gat. De zondagen waren het moeilijkst. In de week kon ik mij nog bezig houden met klusje of een verfborstel, maar op zondag liep ik echt verloren. Ik kon er zelfs niet van slapen. De tweede lockdown is het wel beter. Ik had al door dat die er zou komen en dus heb ik een lijst gemaakt met winterklusjes.”

Toch zou Linda het liefst van al haar café gewoon weer openen. “Hoe rapper, hoe liever. Vooral voor mijn klanten. Voor veel mensen is café Moderne het enige sociaal contact dat ze hebben. Ik leef echt mee met mijn klanten. Ik mis de babbels. Een café is ook lief en leed delen.” Linda zwijgt even en wijst naar een foto van een jonge kerel, twee kaarsjes en een flesje duvel. “Dat is Matthias. Hij kwam hier elke week, maar is op nieuwjaarsdag verongelukt. Hij was net vader geworden. We zullen hem enorm missen. Hopelijk kunnen zijn vrienden bij elkaar terecht. Anders waren ze zeker samen gekomen hier in het café om herinneringen op te halen. Een café, da’s ook een lach en een traan.”

En dus bezoekt Linda tijdens haar coronawandelingen het kerkhof. “Dan bezoek ik al mijn klanten en denk ik ‘gij dronkt graag nen Duvel’ en ‘gij een dreupelken. Echt, ik zie al mijn klanten graag.” Misschien is dat wel het geheim waarom Café Moderne vier jaar na elkaar gekroond werd tot beste café van de gemeente. “Eigenlijk is er geen geheim”, weet Linda. “Iedereen is hier gewoon thuis. Zowel als jong als oud. Soms verwondert het me hoe goed ik nog lig bij de jeugd.”

Café Moderne is ook de thuis van heel wat verenigingen. “We hebben een wielertoeristenclub, een damessjoelclub, een biljartclub,…. Ook al die mensen moeten hun hobby even missen.” En dus bidt Linda elke dag om beterschap. “We moeten afwachten, maar tegen de zomer moet toch meer mogelijk zijn. In november wil ik sowieso een groot feest geven. Dan bestaat café Moderne vijftig jaar. Ik zou dat graag vieren met mijn mama en alle stamgasten erbij. Mijn ma is 85, maar ze is nog steeds goed. Dus dat moet lukken. Ik heb tegen de jeugd eens gezegd dat ik dan 24 uur café ga houden, maar zover zal het niet komen. We gaan wel drie dagen feest vieren!”

We kunnen nu al niet wachten Linda.

Start typing and press Enter to search

Deze website maakt gebruik van cookies. Door verder te surfen op deze website aanvaardt u het gebruik van cookies.  Meer info